چه پدیده ی زیبایی است ماه رمضان

ماهی که با نوای اذان شروع می شود وبا نوای آن پایان می یابد.ماهی که درآن کتاب آسمانی نازل شد .

زیباترین شبها را دراین ماه تجربه می کنیم.شب معراج, شبهای قدرو...

شبهایی که لذت نیایش با حضرت دوست را در می یابیم وتا سحرگاهان با دوست سخن می گوییم.

شبهایی که لذت با هم بودن را دور سفره ی افطار تجربه می کنیم واز خواندن دعاها وتلاوت قرآن غرق لذت وپاکی می شویم.این ماه فرصتی برای خودسازی دوباره, آغازی نو.بیان تمام خوبی های این ماه در کلمات نمی گنجد

قلبقدر مهمانی خدا را بدانیم.هرکسی در این مهمانی دعوت نیست.قلب

شبهای قدر نزدیک است.شب نوزدهم شب ضربت خوردن حضرتی که خوبی هایش در واژه ها گم می شود.

نمیدانم از کدام ویژگیش بگویم از شجاعت، فداکاری، مهربانی، عاشقی یا از مظلومیت وغریب بودنش بگویم

مردی از جنس سوختن وسکوت.مردی که فریادش را زیسته واندوهش را چاه به چاه گریسته بود ونمازهای یومیه وامدارش بودند.نبودن را زندگی کرد.

کسی که دردش را با چاه می گفت وچاه بود که از اشک چشمانش پر میشد.پناه همه بود وپناهی نداشت.

فرشتهدوستان در این شبهای آسمانی مرا از یاد مبرید.فرشته

 

 

 



تاريخ : شنبه ٦ شهریور ۱۳۸٩ | ۳:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : عاشق رهگذر | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.